Het OKT is nu echt nabij en ik heb er zin in. Mag ik een post wijden aan een ode aan onze oudste deelnemer met een stukje ‘Andere Tijden Sport’? Want wat Jorrit Bergsma acht jaar geleden voor elkaar kreeg is voor mij persoonlijk toch wel een grote inspiratie geweest.
Alles leek erop dat seizoen 2017-2018 een nieuw hoofdstuk zou worden in de rivaliteit tussen Sven Kramer en Jorrit Bergsma. Bergsma begon het seizoen sterk bij de NK Afstanden, waar hij de 10 kilometer won en kort achter Kramer tweede werd op de 5 kilometer. Het winnen van 5 kilometers tegen Kramer was in dat tijdperk een utopie.
Na het NK afstanden ging het echter snel bergafwaarts met Jorrit Bergsma. Het wereldbekerseizoen begon met een vreemd beeld op de
ploegenachtervolging. Jorrit Bergsma moest zich laten voortduwen op de ploegenachtervolging door Koen Verweij, hij kon het tempo simpelweg niet bijhouden. Bij de wereldbeker in Stavanger een week later ging het van kwaad naar erger. Op de 10 kilometer werd Bergsma slechts vierde en de derde Nederlander. Geen al te beste prestatie aangezien er maar twee Nederlanders zich konden plaatsen voor de Olympische Spelen enkele weken later bij het OKT.
Maar het dal werd nog dieper. Een absoluut dieptepunt volgde bij de derde wereldbeker in Calgary. Bergsma werd getroffen door griep, ging toch van start en eindigde op de 5000 meter van vrijdag als laatste met dit
hilarische interview met coach Jillert Anema tot gevolg. “Dat klinkt mij als lulkoek in de oren.”
Je zou verwachten dat Bergsma dat weekend niet meer in actie zou komen, maar hij zette zijn strijd toch voort op de Mass-Start. De NOS maakte daar
dit item over. En als je het mij vraagt is dit geen sportverslaggeving, maar kunst. Het stampvoeten, het wegschakelen bij het stamelen van Bergsma, de woordkeuze en timing van de voice-over, alles klopt. De onmacht en frustratie druipt ervan af. Het is jammer dat dit soort items eigenlijk niet meer gemaakt worden.
Terug naar Europa: Bergsma en zijn ploeg gingen vervolgens als enige Nederlandse team op trainingskamp in Inzell. De NOS was
daarbij. Ik vraag me toch af hoe dat dan werkt in het hoofd van een sporter. Er is dus een journalist van de NOS geweest die speciaal is afgereisd naar Inzell om een item te maken over jouw vormcrisis. Leuk! Hoe dan ook, in deze fase kwam dus weer licht optimisme terug, maar was er tegelijkertijd ook onzekerheid over de vorm.
En toen gebeurde enkele dagen later
dit. Bondscoach Kuiper selecteerde niet Bergsma, maar Koen Verweij voor de Mass Start. Verweij was een onbeschreven blad op de Mass Start. Iemand met potentie maar geen specifieke ervaring. Dit moet een enorme klap zijn geweest voor Bergsma. Een sportieve motie van wantrouwen van de bondscoach, want het niet selecteren van Bergsma betekende eigenlijk dat Kuiper niet meer verwachtte dat Bergsma op tijd in vorm zou komen.
Vervolgens kwam het OKT dichterbij. Jorrit Bergsma deed de laatste voorbereidingen in de vorm van een marathon in Breda. En uiteraard was de
NOS daar opnieuw bij om een vergrootglas te leggen, want wat de afloop bij het OKT ook zou worden, een interessant verhaal was in de maak.
En toen werd het Tweede Kerstdag en begon onvermijdelijk het OKT met de 5000 meter, vorm of geen vorm. De uitslag werd een verrassende. Bob de Vries versloeg Sven Kramer. Bergsma werd vierde en miste de boot. En dat was vanuit het oogpunt van Bergsma een probleem in de wetenschap dat De Vries en Kramer beiden ook een goede 10 kilometer konden rijden. Die 10 kilometer stond twee dagen later nog op het programma en Bergsma mocht starten in de laatste rit: een voordeeltje afgedwongen door zijn goede optreden bij het NK Afstanden aan het begin van het seizoen. Bergsma keek toe hoe Bob de Vries een kapitale fout maakte in zijn rit. De Vries, vermoedelijk vol zelfvertrouwen, begon overmoedig aan zijn race. Na 2 kilometer zat hij op schema baanrecord, terwijl niets er op wees dat de omstandigheden goed genoeg waren om een baanrecord te rijden. De Vries zakte steeds verder weg in de rondetijden en kwam uiteindelijk uit op een magere 13:01. Dat gaf Bergsma moed. Het enige wat hij moest doen was accepteren dat hij niet in topvorm was en vervolgens alles op alles zetten om het maximale resultaat met zijn vorm van het moment eruit te halen. Alleen dan kon hij misschien net Bob de Vries kloppen en de 2e plek op de 10 kilometer bemachtigen. En zo
gebeurde het. Voor de poorten van de hel weggesleept. De opluchting in het
interview was prachtig.
Mooier dan dit wordt topsport niet in mijn ogen. Tuurlijk, wereldrecords en snelle races zijn prachtig, maar het omgaan met tegenslag, het gevecht tegen jezelf en het vergrootglas van de media en dan als winnaar uit de strijd komen, dat was geweldig om te zien. Met dank aan de NOS voor het vormgeven van het verhaal en nog grotere dank aan Jorrit Bergsma voor de mentale veerkracht.
