Ontwikkelingen in de sport vanaf 2026

[Asterisk]

Verschil met wereldbekers in andere wintersporten is ook wel dat het bij schaatsen echt wereldbekers zijn en bij andere wintersporten vaak europabekers. Dat maakt het qua reizen en tijdsverschillen e.d. een stuk makkelijker te organiseren.

Wat mij betreft is het mondiale karakter van schaatsen juist 1 van de grootste pluspunten. Je moet er vooral alles aan doen om dat te behouden/versterken, in plaats van te spiegelen aan sporten als langlaufen die maar in een paar landen beoefend worden.

 

[Marcel Vos]

De wereldbeker langlaufen dit jaar is

Finland
Noorwegen
Zwitserland
Italië
Italië
Duitsland
Zwitserland
Zweden
Finland
Noorwegen
Noorwegen
Verenigde Staten

En bijvoorbeeld die twee keer Noorwegen op het einde in Oslo en Drammen hebben allebei maar één afstand en er zat maar twee dagen tussen. Dat is alsof je één 500 & 1000 meter organiseert in Heerenveen op vrijdag en vervolgens een 5/10k in Breda op zondag. Niets mis mee, maar het is wel fundamenteel een andere manier van een wereldbeker opzetten dan het schaatsen doet.

 

[G1ant]

Wat we moeten blijven onthouden: schaatsen is door het soort inspanning echt een trainingssport geworden. Vergelijkbaar met zwemmen, baanwielrennen en de loopnummers in de het atletiek. Bij die sporten zie je atleten die soms maar twee of drie wedstrijden paar jaar meepakken. Harrie Lavreysen rijdt ook lang niet alle wereldbekers.

Bij duursporten zoals langlaufen, marathonschaatsen of wielrennen is een wedstrijd tegelijkertijd ook een zware duurtraining. Een grote ronde rijden maakt je op termijn een betere wielrenner. Daarom pakken die sporters meer wedstrijden mee. Bij sporten met een relatief korte, deels anaerobe inspanning is dat anders. Daar zijn wedstrijden eigenlijk alleen een meetmoment. Natuurlijk is het goed om af en toe in een wedstrijdsituatie te zitten, maar van elke week een 1500 meter rijden wordt je als 1500-meter-specialist op lange termijn niet beter.

Sporten als skiën, maar ook shorttrack, zijn ook anders. Bij die sporten spelen zaken als omstandigheden en geluk een grotere rol dan bij schaatsen. Daarom heeft de wereldbeker veel waarde. Die zegt iets over hoe goed iemand echt is. Daarom pakken die sporters ook veel wedstrijden mee. Je gaat niet je hele seizoen afstemmen op één shorttrackwedstrijd. Voor hetzelfde geldt beukt iemand je in de kwartfinale omver en is je toernooi voorbij.

Vergelijken blijft dus heel moeilijk. Bij een wereldbekerseizoen van tien wedstrijden, moet je accepteren dat je steeds veel toppers gaat missen. Of je moet de wereldbeker net zoveel waarde geven als het WK afstanden. Of misschien wel in plaats van het WK afstanden doen.

Persoonlijk vind ik niet dat er te weinig schaatswedstrijden zijn. Zeker niet te weinig wereldbekers. Ik vind de wedstrijden alleen te inwisselbaar. Grotendeels dezelfde onderdelen op heel vergelijkbare ijsbanen. Waarom niet twee wereldbekers op een buitenbaan? Of een wereldbekerweekend met een sprint- en een allroundtoernooi? Of een wereldbekerweekend dat volledig in het teken staat van de niet-klassieke onderdelen? Dat maakt wielrennen voor mij zo mooi. Elke wedstrijd heeft zijn eigen identiteit.

 

[Mjøsaman]

In de eerste jaren van de wereldbeker schaatsen hadden we ook van die combinaties. Toen had je nog aparte mannen- en vrouwen wereldbekers en aparte sprint en allround wereldbekers. Dat de vrouwen in Oost-Berlijn schaatsten en de mannen in West-Berlijn. Of dag 1 in Eindhoven en dag 2 in Utrecht. In het seizoen 88-89 waren er bijvoorbeeld 12 ijsbanen die een wereldbeker organiseerden.

 

[The Iceman]

Wat we moeten blijven onthouden: schaatsen is door het soort inspanning echt een trainingssport geworden. Vergelijkbaar met zwemmen, baanwielrennen en de loopnummers in de het atletiek. Bij die sporten zie je atleten die soms maar twee of drie wedstrijden paar jaar meepakken. Harrie Lavreysen rijdt ook lang niet alle wereldbekers.

Bij duursporten zoals langlaufen, marathonschaatsen of wielrennen is een wedstrijd tegelijkertijd ook een zware duurtraining. Een grote ronde rijden maakt je op termijn een betere wielrenner. Daarom pakken die sporters meer wedstrijden mee. Bij sporten met een relatief korte, deels anaerobe inspanning is dat anders. Daar zijn wedstrijden eigenlijk alleen een meetmoment. Natuurlijk is het goed om af en toe in een wedstrijdsituatie te zitten, maar van elke week een 1500 meter rijden wordt je als 1500-meter-specialist op lange termijn niet beter.

Sporten als skiën, maar ook shorttrack, zijn ook anders. Bij die sporten spelen zaken als omstandigheden en geluk een grotere rol dan bij schaatsen. Daarom heeft de wereldbeker veel waarde. Die zegt iets over hoe goed iemand echt is. Daarom pakken die sporters ook veel wedstrijden mee. Je gaat niet je hele seizoen afstemmen op één shorttrackwedstrijd. Voor hetzelfde geldt beukt iemand je in de kwartfinale omver en is je toernooi voorbij.

Vergelijken blijft dus heel moeilijk. Bij een wereldbekerseizoen van tien wedstrijden, moet je accepteren dat je steeds veel toppers gaat missen. Of je moet de wereldbeker net zoveel waarde geven als het WK afstanden. Of misschien wel in plaats van het WK afstanden doen.

Persoonlijk vind ik niet dat er te weinig schaatswedstrijden zijn. Zeker niet te weinig wereldbekers. Ik vind de wedstrijden alleen te inwisselbaar. Grotendeels dezelfde onderdelen op heel vergelijkbare ijsbanen. Waarom niet twee wereldbekers op een buitenbaan? Of een wereldbekerweekend met een sprint- en een allroundtoernooi? Of een wereldbekerweekend dat volledig in het teken staat van de niet-klassieke onderdelen? Dat maakt wielrennen voor mij zo mooi. Elke wedstrijd heeft zijn eigen identiteit.

Ik zie liever minder wedstrijden dan bijv 10 wereld bekers waarbij steeds de helft afwezig is. Langebaanschaatsen is dus niet te vergelijken met veel andere sporten en de wereldbekers worden ook nog eens in meerdere continenten gehouden. Toch pleit ik wel voor meer herkenbaarheid. Hou bijvoorbeeld 5wereldbekers vast alleen in Europa. Bijv 4 in nov/dec en 1 in januari). In januari hou je ook elk jaar een Wk sprint en WK allround in Europa (liefst in 2 aparte weekenden ). De NK en EK vierkampen schaf je wat mij betreft af want die worden door de toppers toch bijna nooit gereden. Je zou ze als alternatief nog kunnen houden in januari/februari voor de schaatsers die zich niet geplaatst hebben voor de wK’s /OS. In februari heb je dan altijd het wk afstanden (en eens in 4 jaar de OS) en hou je ook de finale van de Wereldbeker. Die wk afstanden (of OS) en finale wereldbeker hou je in hetzelfde continent met bij voorbeeld vast het eerste jaar na de OS in Azië, het 2e jaar na de OS in Europa en het 3e jaar na de OS in de VS/Canada. Die continenten hebben dan om de 4 jaar vast wedstrijden en daarnaast ook nog eens in de zoveel jaar een OS.

 

[Kristian]

Wat we moeten blijven onthouden: schaatsen is door het soort inspanning echt een trainingssport geworden. Vergelijkbaar met zwemmen, baanwielrennen en de loopnummers in de het atletiek. Bij die sporten zie je atleten die soms maar twee of drie wedstrijden paar jaar meepakken. Harrie Lavreysen rijdt ook lang niet alle wereldbekers.

Bij duursporten zoals langlaufen, marathonschaatsen of wielrennen is een wedstrijd tegelijkertijd ook een zware duurtraining. Een grote ronde rijden maakt je op termijn een betere wielrenner. Daarom pakken die sporters meer wedstrijden mee. Bij sporten met een relatief korte, deels anaerobe inspanning is dat anders. Daar zijn wedstrijden eigenlijk alleen een meetmoment. Natuurlijk is het goed om af en toe in een wedstrijdsituatie te zitten, maar van elke week een 1500 meter rijden wordt je als 1500-meter-specialist op lange termijn niet beter.

Sporten als skiën, maar ook shorttrack, zijn ook anders. Bij die sporten spelen zaken als omstandigheden en geluk een grotere rol dan bij schaatsen. Daarom heeft de wereldbeker veel waarde. Die zegt iets over hoe goed iemand echt is. Daarom pakken die sporters ook veel wedstrijden mee. Je gaat niet je hele seizoen afstemmen op één shorttrackwedstrijd. Voor hetzelfde geldt beukt iemand je in de kwartfinale omver en is je toernooi voorbij.

Vergelijken blijft dus heel moeilijk. Bij een wereldbekerseizoen van tien wedstrijden, moet je accepteren dat je steeds veel toppers gaat missen. Of je moet de wereldbeker net zoveel waarde geven als het WK afstanden. Of misschien wel in plaats van het WK afstanden doen.

Persoonlijk vind ik niet dat er te weinig schaatswedstrijden zijn. Zeker niet te weinig wereldbekers. Ik vind de wedstrijden alleen te inwisselbaar. Grotendeels dezelfde onderdelen op heel vergelijkbare ijsbanen. Waarom niet twee wereldbekers op een buitenbaan? Of een wereldbekerweekend met een sprint- en een allroundtoernooi? Of een wereldbekerweekend dat volledig in het teken staat van de niet-klassieke onderdelen? Dat maakt wielrennen voor mij zo mooi. Elke wedstrijd heeft zijn eigen identiteit.

I like the idea of developing a third category of ISU Events. I imagine four quite different Events in this category: 1."Continental match" between Europe, Asia, America and the Netherlands to start off the season, single distances. 2. The coronation of the Mass Start King and Queen (Prince and Princess). 3. The Supersprinter (samalog). 4 "Outdoor Classics" (every 4th year instead of WK allround and -sprint. The other three years we have WK allround and -sprint. No EK Allround and sprint anymore) etc, etc. I have presented the whole model before in detail.)

 

[Hakkie2]

Ik zie liever minder wedstrijden dan bijv 10 wereld bekers waarbij steeds de helft afwezig is. Langebaanschaatsen is dus niet te vergelijken met veel andere sporten en de wereldbekers worden ook nog eens in meerdere continenten gehouden. Toch pleit ik wel voor meer herkenbaarheid. Hou bijvoorbeeld 5wereldbekers vast alleen in Europa. Bijv 4 in nov/dec en 1 in januari). In januari hou je ook elk jaar een Wk sprint en WK allround in Europa (liefst in 2 aparte weekenden ). De NK en EK vierkampen schaf je wat mij betreft af want die worden door de toppers toch bijna nooit gereden. Je zou ze als alternatief nog kunnen houden in januari/februari voor de schaatsers die zich niet geplaatst hebben voor de wK’s /OS. In februari heb je dan altijd het wk afstanden (en eens in 4 jaar de OS) en hou je ook de finale van de Wereldbeker. Die wk afstanden (of OS) en finale wereldbeker hou je in hetzelfde continent met bij voorbeeld vast het eerste jaar na de OS in Azië, het 2e jaar na de OS in Europa en het 3e jaar na de OS in de VS/Canada. Die continenten hebben dan om de 4 jaar vast wedstrijden en daarnaast ook nog eens in de zoveel jaar een OS.

In februari zowel het WK afstanden als de finale van de WB, terwijl WK sprint/allround al in januari is? Het korte seizoen met nog een week inkorten? Wil je voorkomen dat je interessant wordt voor sponsors, oid?

En je wil dus ook maar eens in de 4 jaar wedstrijden op hooglandbanen (SLC en Calgary) houden? Als het al eens in de 4 jaar is, want Vancouver en Millwaukee verdienen ook wedstrijden, eens in de 8 jaar zou dus ook kunnen gebeuren. Ben je een schaatscarrière verder zonder kans op een wereldrecord.

 

[Hakkie2]

Herkenbaarheid is wel goed:

Eind november/eerste helft december: 3 WBs in Azië waarvan 1 op buitenijs
Januari/begin februari: 3 WBs in Europa waarvan 1 op buitenijs
Eind februari: WK Afstanden/OS
Eerste 3 weken maart: 3 WBs in Noord-Amerika, minstens 1 uit SLC of Calgary
Laatste weekend maart: WK sprint en allround, eens in de 4 jaar op buitenijs

Dan heb je een goedgevulde, herkenbare kalender. Ben je steeds 3/4 weken van huis. Nationale wedstrijden kunnen begin november en eind december.

 

[De Keizer]

Het was natuurlijk een prachtig WK. Maar het is niet dat ik behoefte heb aan world cups in maart of nog later. Het wintergevoel verdwijnt dan en mijn aandacht verschuift naar het klassieke voorjaar in het wielrennen.

Het lijkt me helemaal niets dat zoals bij 'wintersport' ijshockey de belangrijkste wedstrijden pas in mei gespeeld worden. En dan kan het beste clubteam ook maar zomaar het in subtropisch gebied spelende Florida Panthers of Tampa Bay Lightning blijken te zijn.

 

[Hakkie2]

Het was natuurlijk een prachtig WK. Maar het is niet dat ik behoefte heb aan world cups in maart of nog later. Het wintergevoel verdwijnt dan en mijn aandacht verschuift naar het klassieke voorjaar in het wielrennen.

Het lijkt me helemaal niets dat zoals bij 'wintersport' ijshockey de belangrijkste wedstrijden pas in mei gespeeld worden. En dan kan het beste clubteam ook maar zomaar het in subtropisch gebied spelende Florida Panthers of Tampa Bay Lightning blijken te zijn.

Nogal vanuit Nederland gedacht, in Oslo is het vandaag maximaal 2 graden, morgen gaat het sneeuwen. In Astana wordt het maximaal -4, vannacht was het -27. In Harbin was het vannacht -8, het wordt vandaag wel 6 graden. In Quebec vriest het ook de hele komende week, volgende week zelfs met maxima van -10 en minima van -20...

Je snapt het idee nu wel denk ik: in een heel deel van het noordelijk halfrond, een heel deel van het gebied waar schaatsers vandaan komen, is het gewoon nog winter. Niks einde aan het wintergevoel.
En de combi schaats/wielerfan lijkt me ook iets typisch Nederlands. Het outdoorseizoen van atletiek begint pas in april, bijvoorbeeld.

 

[The Iceman]

Herkenbaarheid is wel goed:

Eind november/eerste helft december: 3 WBs in Azië waarvan 1 op buitenijs
Januari/begin februari: 3 WBs in Europa waarvan 1 op buitenijs
Eind februari: WK Afstanden/OS
Eerste 3 weken maart: 3 WBs in Noord-Amerika, minstens 1 uit SLC of Calgary
Laatste weekend maart: WK sprint en allround, eens in de 4 jaar op buitenijs

Dan heb je een goedgevulde, herkenbare kalender. Ben je steeds 3/4 weken van huis. Nationale wedstrijden kunnen begin november en eind december.

De OS zijn nooit eind februari. Starten over 4 jaar zelfs nog eerder dan dit jaar. Daarbij gaan schaatsers die naar OS gaan niet week ervoor nog een WB rijden en helemaal niet als het ook nog in een ander continent is. Het seizoen afsluiten met een vierkamp wk sprint/allround kan maar kan wat mij betreft net zo goed in januari. Ik zou die WK’s wel uit elkaar halen. Allrounden is vooral een Nederlands/ Noors feestje dus waarom niet afgewisseld elke jaar in één van die 2 landen.
Vb:
Eind okt/ Begin nov: kwalificatie WB + evt NK allround sprint
nov/dec:3 WB Azie/noord Amerika (*afhankelijk waar OS of WK afst is)
Eind dec: NK afstanden/OKT/WKT
Jan: 2 WB + WK allround Europa
feb eerste 3 wkn: OS of WK afstanden (wisselend continent)
Eind feb/ maart: WK sprint, +2 WB incl.finale Noord Amerika/Azie (*afhankelijk waar OS of WK afst is)
* is OS/WK afstanden in Azie dan daar ook afsluiten en is het in Noord Amerika dan daar seizoen afsluiten. Is het in Europa dan altijd start seizoen in bijv Noord Amerika

 

[Mjøsaman]

De ISU voert nu een enquete uit naar fanbeleving. Als we massaal onze wensen aangeven, misschien doen ze er wat mee...
Hier kun je hem invullen.

Inside ISU

Corporate Home - International Skating Union

www.isu.org

 

[Mjøsaman]

De ISU heeft vandaag de uitslag bekend gemaakt van de verkiezingen voor de atletencommissie. Bij de langebaan moet Douwe de Vries plaats maken voor Ivanie Blondin. Fridtjof Petzold was overigens de derde kandidaat voor deze plek.