Mjøsaman op zoek naar ijsbanen in Korea

Discussie in 'IJs' gestart door Mjøsaman, 8 jun 2019.

  1. Mjøsaman

    Mjøsaman Well-Known Member

    Dit jaar ging Mjøsaman's vakantie naar Zuid-Korea. En in die 2,5 week was er ook wel tijd om op zoek te gaan naar ijsbanen.
    De eerste dagen verbleven we in Seoul. En dus was een zoektocht naar de indoorbaan Taereung op het programma. Zoals elders, lag de baan niet in de binnenstad waar ons hotel was, maar in een buitenwijk.
    Met een van de vele frequent rijdende en goedkope metrolijnen konden we op de 14e halte uitstappen, en dan een bus nemen naar het sportcentrum. Toen echter tussen halte 11 en 12 de metrobestuurder paniekerig dingen begon om te roepen, en bij halte 12 iedereen de metro verliet, besloten we dat ook maar te doen.
    Daar konden we gelukkig overstappen op een andere lijn, die ons naar het metrostation Taereung bracht. De ijsbaan ligt echter nog 1 metrostation verder (het voorlaatste van die lijn), en vanaf daar was het nog 2 kilometer lopen. Er gingen ook wel bussen, maar ik wist niet precies welke daar zou stoppen, dus lopen was de veiligste optie.
    Vanuit een stedelijk gebied liepen we langs een verlaten spoorlijntje een bosachtige omgeving in. Met aan de linkerkant een vrouwenuniversiteit en aan de rechterkant een militaire basis. Interessante combi.
    We passeerden een museumpje en de nationale boogschutterstrainingsplaats. De baan zou helemaal achteraan een complex van sportvelden liggen. Maar toen we daar zo'n beetje waren, kwamen we voor een dicht hek te staan. Achter het hek stond een bord met een pijl naar de ijsbaan.
    Missie mislukt, dacht ik al.
    Maar een bocht verder bleek er nog een ingang te zijn. Van een man in een soort bewakershokje mochten we langs de slagboom lopen. Daarna moesten we zelfs een stukje klimmen.
    De ijsbaan bleek op een heuvel te liggen, midden in het bos. Aan de ene kant de shorttrackhal, aan de andere kant de 400-meter baan.
    Het was eind van de middag, en hier en daar waren er enkelen aan het trainen. Hardlopen, spieren rekken, etc. Gewoon in gebruik dus.
    Buiten hingen foto's van Koreaanse schaatshelden. We liepen de deur van de 400-meter baan door. Binnen aan de wand hingen de baan- en wereldrecords. Hoewel er mensen rondliepen, werd ons geen strobreed in de weg gelegd. Nog een glazen deur door, en we staan opeens aan de baan. Gewoon, daar waar normaliter het ijs ligt.
    De lichten waren uit, en daardoor had het iets spookachtigs.

    Er leken geen bouwactiviteiten aan de gang. Op de deur hing wel een papier met iets tussen 15-4 en 15-9. Ik neem aan dat dat iets betekende dat er geen ijs ligt dan? In ieder geval was er duidelijk activiteit te zien, dus dat biedt hoop dat deze baan komende winter gewoon open is.

    Terug namen we wel de bus. Hoewel de bus die we namen ook stopte op het eerder genoemde metrostation, bleek hij ook door te gaan naar het centrum. Altijd leuk om nog iets meer van Seoul te zien, bleven we maar zitten. Er is sowieso 1 tarief voor heel Seoul (1 euro per rit), dus dat maakte ook niks uit.
    We hebben er een uur over gedaan. Inclusief gebruik van een busbaan. En toen moesten we nog 3 haltes met de metro. Hemelsbreed was het 11 kilometer....
    Toen herinnerde ik me ook weer de kritiek van de (Nederlandse) schaatsers bij het laatste WK dat daar gehouden werd. Hoe ze uren opgesloten zaten in busjes van de organisatie om van het hotel naar de baan te komen, en weer terug. Ik kan me herinneren (maar mijn geheugen bedriegt me vaker dan me lief is), dat ze soms zelf de metro namen, of zelfs gingen fietsen.
    Dat laatste viel me nog alleszins mee. Langs de Han-rivier liggen zelfs uitgebreide vrijliggende fietspaden, en ook binnen de stad werd er aan fietsers gedacht.

    Baan 1 was binnen, maar er zou meer volgen....

    Bijgevoegde bestanden:

    De Goudsche Doorloper, mi, Camila en 2 anderen vinden dit leuk.
  2. Mjøsaman

    Mjøsaman Well-Known Member

    Een lijnbus bracht ons naar het oosten van het land, aan de Japanse Zee. Daar kregen we de beschikking over een huurauto. De etappe daarna was een lange, en voerde ons langs Gangneung. Alle reden om daar even van de snelweg af te gaan en de Olympische ijsbaan te inspecteren. De navigatie in de auto kende gelukkig Olympic Park Gangneung en zo kwamen we in een wijkje dat gedomineerd werd door een voetbalstadion. Daar stonden rijen bussen, waaruit militairen uitstapten. Blijkbaar om in dat stadion afgebeuld te worden. Honderd meter verderop een gebouw dat wel eens het ijsstadion zou kunnen zijn. Er stond een aanwijsbordje met een schaatser er op, vandaar.
    De deur was open en we liepen met een hele schoolklas mee naar binnen. Een volgende deur bracht ons in het felle licht van de ijsbaan. Maar dat was niet de 400-meter baan, een veel kleinere. Niet getreurd, er stond verderop een aanwijsbord met ijsbaan en een pijl naar beneden een trap af. Hm, een 400-meterbaan in het souterrain? Nee, dat bleek een ijshockeybaantje.
    Met handen en voeten gevraagd of dit nu de langebaan-schaatsbaan was.. We kwamen echter niet veel verder met het antwoord dat er nu niet geschaatst kon worden, want buiten het seizoen.

    Een beetje teleurgesteld stapten we naar buiten. Daar stond echter een overzicht van het hele complex. De 400-meterbaan lag aan de andere kant van het voetbalstadion. Waar we waren geweest was de curlinghal.

    Aan de andere kant van het voetbalstadion lag inderdaad een steenwoestijn met drie bouwwerken. Rechts de ijshockeyhal, in het midden de 400-meterbaan en links de kunstschaatshal. De steenwoestijn bestond uit parkeerplaatsen, en er lag achter een groot hek ook nog een atletiekbaan. Hier en daar waren wat beelden neergezet. Smaakvol, maar wel in een desolate vlakte.
    Alles was potdicht. Het was nog vroeg, net voor 10 uur, dus misschien ging de baan later die dag nog open. Maar zo door de ruiten turend, had ik niet de indruk dat deze baan de afgelopen weken open was geweest. Niets wat leek op enige activiteit.....

    De indoorbanen van Zuid-Korea had ik hiermee gehad. Maar dat waren nog niet alle ijsbanen....

    Bijgevoegde bestanden:

    ZeeKoei, Camila, mi en 1 andere persoon vinden dit leuk.
  3. mi

    mi Well-Known Member

    Mooi Mjosaman!
    Het doet me verdriet. Het complex in Gangneung is zo mooi!! Ontzettend zonde dat deze accomodaties niet meer gebruikt lijken te worden. Zowel voor de regio als de internationale sporters (al ben ik misschien bevooroordeeld door mijn ervaringen daar).
    Wat vond je verder van Korea?
  4. Mjøsaman

    Mjøsaman Well-Known Member

    Een paar dagen later arriveerden wij in Jeonju. Die stad is bekend om zijn Hanook-wijk, vol traditioneel gebouwde huisjes. Thuis had ik op mijn Google Earth-kaartje al gezien dat daar ook ooit wedstrijden zijn gehouden. Ik kon me dat niet herinneren, totdat bleek dat dat de Winteruniversiade van 1997 betrof. Als voorbereiding was er in dat jaar zelfs een Wereldbeker gehouden. De transcriptie was toen echter nog oude stijl, en de naam van de stad werd geschreven als Chonju.
    In Schaatsseizoen van dat jaar heeft men het zelfs over Muju-Chonju. Dat is niet correct: Muju is het bergdorp waar de ski-onderdelen van de Universiade plaatsvonden, Jeonju de schaats-onderdelen.
    Nederland stuurde voor die Universiade overigens wel toppers-in-spe: overwinningen waren er voor Renate Groenewold en Carl Verheijen.
    Voor de Wereldbeker en de Universiade had men in het plaatselijke atletiekstadion een ijsbaan aangelegd.
    Dat stadion is er nog steeds. Het is niet meer het modernste (voor de WK voetbal is nog een nieuw voetbalstadion aangelegd), maar het is echt nog een indrukwekkend stadion, zo zagen we na een tochtje op onze gemeentelijke huurfietsen (€ 0,75 per dag).

    baan jeonju2.jpg
    Maar ja, dat was dus iets eenmaligs. Ik heb geen enkele uitslag van wedstrijden in Jeonju later meer gezien.

    We gingen verder op onze fietsjes, om het Deokjin-meertje, en toen de heuvel op naar het park verderop. En laat daar nu een hartstikke mooie skeelerbaan liggen. Met opstaande bochtjes en al. Zou daar in de buurt dus toch iets van een schaatscultuur heersen??


    skeeler jeonju.jpg

    Dat was het laatste schaatsavontuur van deze vakantie. Korea is zeker een aanrader. Het was westerser, lees Amerikaanser, dan ik gedacht had. De mensen zijn iets losser dan Japanners. En de natuur tussen de steden door is mooi, vaak zelfs Alpenlandschappen.
    mi, fransvanbakel, Duif en 1 andere persoon vinden dit leuk.
  5. JaapvdB

    JaapvdB Well-Known Member

    @Mjøsaman Bedankt voor je mooie verhalen, leuk om te lezen!
    Ik denk niet dat ik zelf mijn vakantie(-geld) zou opofferen aan een zoektocht naar Zuid-Koreaanse ijsbanen maar jouw betrokkenheid bij het schaatsen is in ieder geval wel duideljik.
    Mjøsaman en mi vinden dit leuk.
  6. De Goudsche Doorloper

    De Goudsche Doorloper Well-Known Member

    Die skeelerbaan is 1 van de eerste Vesmaco-banen op de wereld. In 2011 was daar het WK inline-skaten, met gouden medailles voor onder andere Peter Michael, Joey Mantia en Bart Swings. Een erg mooie baan inderdaad.
    Mjøsaman vindt dit leuk.
  7. EenBrabander

    EenBrabander Well-Known Member

    Bijzondere reis! Ik sluit me aan bij JaapvdB, zou het zelf niet doen, als ik naar een ijsbaan ga, zou ik er op zijn minst willen schaatsen ;)

    Bijzonder dat je bij de baan in Gangneung bent geweest en wat vreselijk zonde dat die baan niet wordt onderhouden of gebruikt. Als je de OS organiseert, zouden dat soort dingen toch ook bij de begroting moeten horen?
  8. Mjøsaman

    Mjøsaman Well-Known Member

    Het zijn maar een paar uurtjes in 3 weken, hoor. En je komt op plekken waar geen andere toeristen komen, en dat heeft ook zo zijn charme.
    Tja, Olympische banen. Gangneung past gewoon in het rijtje Sotsji, Richmond, Turijn. De laatste Olympische baan die nog in gebruik is, is Salt Lake City. Ook van Peking verwacht ik niet dat dat een 400-meter ijsbaan blijft...
    fransvanbakel vindt dit leuk.
  9. EenBrabander

    EenBrabander Well-Known Member

    Goed punt - zolang de ijsbanen zich in de buurt van plekken bevinden waar je toch al zou komen. Als je een dag moet reizen voor alleen een ijsbaan, is het een ander verhaal.

    Hoe ging het navigeren trouwens in Zuid-Korea? Google Maps in Korea schijnt heel onnauwkeurig te zijn, omdat Google geen nieuwe kaartdata mag gebruiken. Korea gebruikt op Maps ook oude kleuren en minst een hoop namen. https://nos.nl/artikel/2143816-google-maps-in-noord-korea-beter-dan-in-zuid-korea-door-ruzie.html

    Een paar maanden geleden werd erover gesproken dat Seoul gesloopt zou worden. Jouw observaties stroken daar niet bepaald mee.
  10. mi

    mi Well-Known Member

    Haha! Navigeren in Korea was lachen gieren brullen tijdens de OS iig. Het was op het moment zelf soms serieus spannend of we wel ergens op tijd gingen komen maar als ik er nu aan terugdenk lach ik me dood.

    Ik had een app (weet niet meet hoe die heette, via de familie waar we bleven gekregen) waarop ik in ieder geval in gewone tekens een adres kon invoeren want de nav van de auto bedienen was al niet haalbaar. En we hadden dus wel overal internet geregeld. Wat nog lastiger was waren tolwegen waarbij je oprecht geen idee hebt welke baan je moet hebben en wanneer je onder een poortje doorrijdt begon er een kastje in de auto koreaans te praten. Geen idee of hij: ‘heb een fijne dag’ of ‘je bent zwaar in overtreding en krijgt een dikke boete!’ zei.

    Gelukkig hoorden we later van onze gastheer dat ten tijde van de OS alle tolwegen opengesteld waren.
    Hoe ging dat bij jullie Mjøsaman?
  11. Mjøsaman

    Mjøsaman Well-Known Member

    Bij Google Maps werkte de route-optie niet. Je kreeg dus geen beschrijving hoe je van A naar B kon. Ik dacht al dat dat met de oorlogssituatie te maken had.

    Ik had een andere app, die dat wel deed.
    De navigatie in de auto deed dat natuurlijk ook, inclusief de duizenden flitslocaties en de verkeersdrempels.
    Grootste probleem was nog het invoeren van het doel. In het Koreaans sowieso onmogelijk voor mij, en van het Engels moest je maar hopen of hij de plek herkende uit zijn geheugen. Loophole daarbij was dat je ook het telefoonnummer van de bestemming kon opgeven. Goede tip van het reisbureau.

    De tolweg was ons uitgelegd door de autoverhuurder. Wij hadden geen tolkastje en mochten dus niet door de blauwe poorten heen. Maar de eerste keer was dat toch even spannend. We hadden geen auto's voor ons om te kijken hoe het werkte. Maar het bleek dat je een ticket uit een automaat moest trekken. En dan dat ticket laten zien en betalen als je er af ging. Net als in Frankrijk. Een keer hadden we een onbemand betaalstation, en dat was ook even puzzelen. Maar daar stonden dan wel weer mannetjes bij om je te helpen....

    De verkeersborden waren meestal ook in het Engels. Het Koreaanse alfabet is echter niet zo moeilijk. Met wat oefening kun je de plaatsnamen makkelijk onderscheiden. In Nederland valt je dan weer op hoe beroerd de nieuwslezers Koreaanse namen uitspreken. Als ik het wel heb heet de Grote Leider Kim Tsjong un. En niet Kim Jong Oen.
  12. sysya

    sysya Well-Known Member

    Mijn vader had hetzelfde bij de spelen, zat in een huisje op ongeveer 3 uur rijden van de ijsbaan, is op de eerste dag 8 uur onderweg geweest :eek:
  13. EenBrabander

    EenBrabander Well-Known Member

    Het Koreaanse schrift zit dan ook logisch in elkaar. Ieder "blokje" is een lettergreep en die blokjes zijn dan weer opgebouwd uit losse delen die de klanken weergeven. Klanken die ongeveer hetzelfde klinken, zien er in het schrift ook vergelijkbaar uit (i.t.t. "f" en "v" bijvoorbeeld in ons alfabet). Het Chinees werkt heel anders: dat is logografisch en daar kun je op basis van het karakter niet afleiden hoe het woord klinkt. In het Japans gebruiken ze drie schriften door elkaar...
    mi en fransvanbakel vinden dit leuk.

Deel Deze Pagina