N.a.v. 'de hele rit' met beide handen op de rug, kwam ik dit nog tegen over de Japanse sprinter Masayuki Kawahara:
Bekijk bijlage 7172
I min tid sa man at Bislett's publikum var det mest sakkyndige av alle hva skøytesporten angikk. Derfor kunne det være en "farlig" plass å komme med noe nytt, nye takter ; noe utradisjonelt. Da lo...
www.facebook.com
Google vertaling:
In mijn tijd werd gezegd dat het publiek van Bislett het meest deskundige publiek was als het om schaatsen ging. Daarom kon het een "gevaarlijke" plek zijn om met iets nieuws te komen, nieuwe ritmes; iets onconventioneels. Dan lachte het deskundige publiek. En op deze tribunes lachten de mensen echt in koor en luid, bijna galmend, toen de man op de foto hier zijn debuut maakte tijdens de Wereldkampioenschappen in 1975. Zijn naam was Masayuki Kawahara, hij kwam uit Japan, en dit land stuurde traditioneel sprinters, goede sprinters, naar zulke kampioenschappen.
Maar waarom lachten ze? Welnu, omdat: De jonge langeafstandsloper van wie niemand ooit had gehoord, zijn 500 meter aflegde met zijn handen op zijn rug, beide handen en dat van start tot finish. In een sprintrace! Het gelach verstomde onvermijdelijk toen hij een tijd van 41,49 neerzette, beter dan bijvoorbeeld Sjøbrend en Stensen. Na een bruikbare 5000 meter kwam de echte sensatie op de 1500 meter, toen de Japanner, samen met onze 1500 meter-specialist Amund Sjøbrend, de race tot een ware strijd maakte door "brutaal" de leiding te nemen vanaf de start. De Noor won uiteindelijk nipt met een tijd van 2.05.31, maar Kawahara zat er slechts 25 honderdsten van een seconde achter en kwam als derde op het podium. Nog steeds met beide armen stevig op zijn rug. Van start tot finish! In het algemeen klassement van dit wereldkampioenschap, dat zijn debuut in Europa was, eindigde hij als vijfde met drie Noren achter zich. Alleen Stensen van de Noren eindigde als vierde. Stensen was dat jaar Europees kampioen.
Enige tijd later die winter werd de kleine Japanner (zijn alle Japanners klein?) wereldkampioen junioren, een overwinning die Kawahara overtuigend behaalde. Het bleek uiteindelijk dat Kawahara al zes of zeven jaar schaatste en in elke wedstrijd met zijn handen op zijn rug had geschaatst. Het doel hiervan was simpelweg om een goed evenwicht te bewaren.
www.schaatsen.nl
