Marathonschaatsen 2025-2026

Vanmiddag het NK Marathon in Heerenveen. 14.00 uur beginnen de vrouwen. De mannen starten zo rond de klok van 15.30 uur. Live te volgen op npo1, maar ik ga het lekker in het stadium bekijken. Zeker bij de heren verwacht ik een bar beuken koers.
 
Een geweldig NK Marathon gezien in Thialf, al was het nogal vervelend dat het evenement werd gekaapt door de matrixdiscussie. Dat leek ook wel effect te hebben op de wedstrijd, met een vrije Marcel Bosker (een behoorlijk contrast met Beau Snellink die echt zonder zelfvertrouwen rond lijkt te rijden) en een getergde Bart Hoolwerf. Snel door naar de wedstrijden.

Eerst een levendig NK Marathon bij de neo's waar de twee grote favorieten (Chris de Velde en Joël Haasjes) elkaar uit de wedstrijd keken, en mijn pas 17 jaar oude plaatsgenoot Friso van Vliet (broertje van) zéér onverwacht de zege pakte in een sprint tegen zijn medekoploper Jelle Koeleman. Daarna een matte dameskoers waar de concurrerende ploegen effectief koersten (doorrijden wanneer Groenewoud er niet bij zat; gelijk de benen stil als ze er wel bij zat), maar het daardoor al snel een optocht werd omdat AH Zaanlander toch sterk genoeg was om Groenewoud dan maar in massasprint af te zetten. Tot slot volgde een herenkoers (feitelijk gewoon een afvalkoers) om van te smullen. Vooral dankzij het armpje drukken tussen A-ware en Reggeborgh.

De formaties van Jillert Anema (A-ware) en Roy Boeve (Reggeborgh) zijn de meest succesvolle collectieven van het seizoen, maar ook antitheses van elkaar. A-ware domineert alle koersen op conditie, tactiek (mee schuiven, gaten laten vallen en zodra iemand een voorsprong heeft iemand slim laten afzakken) en krachtige intervallen. Dat is het sterkste collectief. Reggeborgh is de snelste ploeg, met de snelste sprinters in Bart Hoolwerf en Jorian ten Cate; rappe vrijbuiter Evert Hoolwerf en tempobeulen Crispijn Ariëns en Casper de Gier. Reggeborgh weet echter sinds de finaledag van de Vierdaagse dat als je A-ware vrijuit laat koersen of daarin denkt te kunnen meegaan, dat je nek driedubbel omgedraaid wordt. Toen wist Daan Gelling (A-ware) op de slotdag het klassement van Ten Cate (Reggeborgh) over te nemen en won Wisse Slendebroek van A-ware de slotwedstrijd met twee rondjes voorsprong op het peloton. Daarom koos Roy Boeve gisteren voor een tactiek waarbij zijn ploeg Evert Hoolwerf in een vrije rol liet als gekozen kopman (helaas viel hij liefst drie keer en speelde hij geen rol van betekenis in wat waarschijnlijk zijn laatste NK Marathon was) en de overige vier mannen 0 kopwerk liet doen en enkel en alleen rijders van A-ware liet schaduwen de hele dag, tot overduidelijk afgrijzen van Anema en zijn rijders.

Bergsma werd de hele wedstrijd gedekt door Bart Hoolwerf (en iedereen die daartussen wou komen werd weggebeukt); Slendebroek door Ten Cate (de sprinters moesten dus de grootste tempobeulen neutraliseren, wat ten dele lukte); Den Hertog door Ariëns en Gelling door De Gier. Daarbij werden de rijders niet alleen compleet gedekt, maar werd er ook wel aardig gesard en fysiek contact niet vermeden. Met wat opvallende momenten tussen Slendebroek en Ten Cate (sportieve fittie), en een (letterlijke) middelvinger van Anema naar Bart Hoolwerf die op zijn beurt opzichtig vaak uitdagend naar de kant van A-ware keek. Een logische tactiek misschien van Boeve, maar ook een vervelende waar in het publiek met hoon op gereageerd werd en de sympathie voor de groenen niet deed toenemen. Door deze tactiek kregen Bergsma (die zich voortdurend liet afzakken en dan weer versnelde om Hoolwerf uit te putten) en Slendebroek géén moment ruimte en werd hun koers eigenlijk al snel vergald. Het was snel duidelijk dat zij in een knechtenrol terecht zouden komen. Voor de neutrale kijker nogal zonde als je de koersen hebt gezien waar zij deel aan hebben genomen dit seizoen. En ik vermoed dat de rijders van Reggeborgh het ook wel leuker vinden als ze enig initiatief mogen nemen in de koers.

Het werd daardoor ook een koers met veel ruimte voor de concurrerende ploegen zoals Essent, De Haan Westerhof en de langebaners. Essent reed met Chris Huizinga en Remco Stam op de plekken van Homme Jan de Groot en Chiel Smit en dat was logischerwijs een hele duidelijke kwaliteitsimpuls, al bleek wel snel halverwege koers dat Huizinga er vooral op z'n tandvlees bij zat en hadden Stam en Woelders het evenmin breed. De als Team NL verenigde langebaners (Bosker, Snellink, Talsma en Jansman) lieten zich in het begin goed zien, vooral Talsma en Bosker, mede ook omdat de grotere aanvallers van de blauwen (A-ware) met de sprinters van de groenen (Reggeborgh) vanuit achteren zaten te schaken met elkaar. Uiteindelijk kon alleen Bosker een rol spelen door 6e te worden (2e van de peloton ''sprint''). Hij had niettemin wel een grote rol door diverse keren gaten te dichten, maar dat deed hij eigenlijk vooral op aanvallers die weg waren gereden en waar hij zelf niet bijzat. Fysiek is ie héél goed dit jaar, maar tactisch schort er eigenlijk teveel aan om een rol van betekenis te kunnen spelen voor de winst in dit soort belangrijke wedstrijden.

De Haan Westerhof (de afgelopen twee jaar kampioen geworden met Ter Haar en Haasjes) kreeg ook dusdanig veel ruimte dat zij het koersverloop konden kleuren met vele aanvallen van Stoltenborg, Haasjes en Overvoorde die voortdurend door mannen als Bergsma, de mannen van Essent en Bosker teruggereden moesten worden. Hierdoor werd het schaakspel eigenlijk op meerdere lagen gespeeld, waarbij de mannen van Essent en DHW op een gegeven moment met beiden vier man vooraan kwamen in overtallen en met slechts één man van A-ware (Gelling) die op zijn beurt gedekt werd door één man van Reggeborgh (De Gier). Vooraan werd aldus vol doorgereden terwijl achterin A-ware en Reggeborgh elkaar zaten te kietelen. Den Hertog (gedekt door Ariëns en met Huizinga in zijn kielzog) had een gaatje gelaten en moest met zo'n 250m achterstand terug naar de kop van de wedstrijd zien te komen (mede dankzij een afgezakte Slendebroek lukte dat) en Bergsma liet met Hoolwerf in zijn kielzog wel 300m achterstand ontstaan voordat ook hij begon te gassen. Dat deed eigenlijk op meerdere fronten in de race de boel ontploffen, zodat de helft van het peloton al halverwege koers kon gaan douchen. Waaronder twee man van A-ware en twee van Reggeborgh.

Den Hertog en Bergsma, met hun groene schaduwen incluis, kwamen weer bij de groep, waarna na diverse aanvalletjes (waaronder een solopoging van Visser, die door zijn ploegleider niet werd beloond met een afzakkende ploeggenoot zodat Bosker dat gat uiteindelijk dichtreed) een groep van vier van de vier grote ploegen (Gelling voor A-ware; zijn schaduw De Gier van Reggeborgh; Harink van Essent en Stoltenborg van DHW) de zege kreeg van Anema. Ik spreek expres over het krijgen van de zege van Anema, want die liet Bergsma afzakken voordat de andere ploegen konden anticiperen hoe zij de wedstrijd naar hun hand konden zetten. Ondanks een ploegentijdrit van een kop-over-kop rijdende Bosker, Huizinga, Visser, Ter Haar, Haasjes, Crispijn Ariëns en Bart Hoolwerf (die had niet meer genoeg over om op kop te draaien omdat Bergsma eerst een gaatje met de achtervolgende groep liet ontstaan voordat hij zich definitief liet afzakken) kregen zij het gat op de kopgroep met de afgezakte Bergsma (solo op kop) niet dicht en groeide de voorsprong al helemaal snel toen Den Hertog de ruimte kreeg om voor Gelling te storen in de achtervolgende groep.

Nadat de kopgroep rond was zat de wedstrijd wel op slot (wederom dankzij een beulende Bergsma die enkele aanvallen in de kiem smoorde) en was niemand meer bij machte om nog iets te ondernemen om ook een rondje voorsprong te pakken. De pelotonsprint werd dan ook eenvoudig gewonnen door Visser (ontzettend sterk opnieuw, maar zijn ploeg weet daar niets mee te doen). In de finale van de kopgroep bleek Gelling al snel alles onder controle te hebben. Hield op kop het tempo hoog (in beginsel is hij ook de snelste van de vier) en reed een aanvalletje van Stoltenborg snel en eenvoudig terug. Gelling leek nog even verschalkt te worden door De Gier vlak voor het ingaan van de laatste bocht (die nog geen centimeter op kop had gereden de hele middag), maar Gelling bleek, tot gejuich van het publiek, op het laatste rechte eind veel sneller te zijn en pakte daarmee zijn eerste NK-titel. Op kunstijs wel te verstaan, want hij was al Nederlands kampioen geworden op de Weissensee en won ook al de 200km op het Zweedse natuurijs. Die jongen is net 25 en nu al zo'n compleet cv. Razendknap en ook razendsterk. Zeer verdiende zege in deze geladen enerverende wedstrijd, en dat was niet makkelijk met de lastig te counteren tactiek van Reggeborgh. Ik begrijp de keuze (het is misschien ook wel een harde berekening dat je anders als ploeg gewoon niet gaat winnen), maar zo'n anti-initiatief tactiek saboteert mijns inziens zo'n wedstrijd (en de kansen van mannen als Bergsma en Slendebroek) en het moge nog een wonder zijn dat het alsnog een hele aantrekkelijke wedstrijd werd.

Overigens kan dit weleens één van de mooiste marathonseizoenen ooit zijn. Wat een geweldige koersen hebben we al gezien. Even een top 5 van mijn kant:
1. Finale Vierdaagse in Hoorn (winnaar Wisse Slendebroek)
2. Cupwedstrijd Heerenveen (winnaar Sjoerd den Hertog)
3. Cupwedstrijd Den Haag (winnaar Jeroen Janissen)
4. NK Marathon (winnaar Daan Gelling)
5. 1e natuurijsmarathon Winterswijk (winnaar Crispijn Ariëns)

En dan noem ik niet eens de 1e cupwedstrijd die op hele mooie wijze door Den Hertog werd gewonnen. Of die vierdaagse wedstrijd waarin de ontsnapte Christian Haasjes net op de meet werd ingehaald door Jorian ten Cate.
 
Laatst bewerkt:
Lorca zei:
Een geweldig NK Marathon gezien in Thialf, al was het nogal vervelend dat het evenement werd gekaapt door de matrixdiscussie. Dat leek ook wel effect te hebben op de wedstrijd, met een vrije Marcel Bosker (een behoorlijk contrast met Beau Snellink die echt zonder zelfvertrouwen rond lijkt te rijden) en een getergde Bart Hoolwerf. Snel door naar de wedstrijden.

Eerst een levendig NK Marathon bij de neo's waar de twee grote favorieten (Chris de Velde en Joël Haasjes) elkaar uit de wedstrijd keken, en mijn pas 17 jaar oude plaatsgenoot Friso van Vliet (broertje van) zéér onverwacht de zege pakte in een sprint tegen zijn medekoploper Jelle Koeleman. Daarna een matte dameskoers waar de concurrerende ploegen effectief koersten (doorrijden wanneer Groenewoud er niet bij zat; gelijk de benen stil als ze er wel bij zat), maar het daardoor al snel een optocht werd omdat AH Zaanlander toch sterk genoeg was om Groenewoud dan maar in massasprint af te zetten. Tot slot volgde een herenkoers (feitelijk gewoon een afvalkoers) om van te smullen. Vooral dankzij het armpje drukken tussen A-ware en Reggeborgh.

De formaties van Jillert Anema (A-ware) en Roy Boeve (Reggeborgh) zijn de meest succesvolle collectieven van het seizoen, maar ook antitheses van elkaar. A-ware domineert alle koersen op conditie, tactiek (mee schuiven, gaten laten vallen en zodra iemand een voorsprong heeft iemand slim laten afzakken) en krachtige intervallen. Dat is het sterkste collectief. Reggeborgh is de snelste ploeg, met de snelste sprinters in Bart Hoolwerf en Jorian ten Cate; rappe vrijbuiter Evert Hoolwerf en tempobeulen Crispijn Ariëns en Casper de Gier. Reggeborgh weet echter sinds de finaledag van de Vierdaagse dat als je A-ware vrijuit laat koersen of daarin denkt te kunnen meegaan, dat je nek driedubbel omgedraaid wordt. Toen wist Daan Gelling (A-ware) op de slotdag het klassement van Ten Cate (Reggeborgh) over te nemen en won Wisse Slendebroek van A-ware de slotwedstrijd met twee rondjes voorsprong op het peloton. Daarom koos Roy Boeve gisteren voor een tactiek waarbij zijn ploeg Evert Hoolwerf in een vrije rol liet als gekozen kopman (helaas viel hij liefst drie keer en speelde hij geen rol van betekenis in wat waarschijnlijk zijn laatste NK Marathon was) en de overige vier mannen 0 kopwerk liet doen en enkel en alleen rijders van A-ware liet schaduwen de hele dag, tot overduidelijk afgrijzen van Anema en zijn rijders.

Bergsma werd de hele wedstrijd gedekt door Bart Hoolwerf (en iedereen die daartussen wou komen werd weggebeukt); Slendebroek door Ten Cate (de sprinters moesten dus de grootste tempobeulen neutraliseren, wat ten dele lukte); Den Hertog door Ariëns en Gelling door De Gier. Daarbij werden de rijders niet alleen compleet gedekt, maar werd er ook wel aardig gesard en fysiek contact niet vermeden. Met wat opvallende momenten tussen Slendebroek en Ten Cate (sportieve fittie), en een (letterlijke) middelvinger van Anema naar Bart Hoolwerf die op zijn beurt opzichtig vaak uitdagend naar de kant van A-ware keek. Een logische tactiek misschien van Boeve, maar ook een vervelende waar in het publiek met hoon op gereageerd werd en de sympathie voor de groenen niet deed toenemen. Door deze tactiek kregen Bergsma (die zich voortdurend liet afzakken en dan weer versnelde om Hoolwerf uit te putten) en Slendebroek géén moment ruimte en werd hun koers eigenlijk al snel vergald. Het was snel duidelijk dat zij in een knechtenrol terecht zouden komen. Voor de neutrale kijker nogal zonde als je de koersen hebt gezien waar zij deel aan hebben genomen dit seizoen. En ik vermoed dat de rijders van Reggeborgh het ook wel leuker vinden als ze enig initiatief mogen nemen in de koers.

Het werd daardoor ook een koers met veel ruimte voor de concurrerende ploegen zoals Essent, De Haan Westerhof en de langebaners. Essent reed met Chris Huizinga en Remco Stam op de plekken van Homme Jan de Groot en Chiel Smit en dat was logischerwijs een hele duidelijke kwaliteitsimpuls, al bleek wel snel halverwege koers dat Huizinga er vooral op z'n tandvlees bij zat en hadden Stam en Woelders het evenmin breed. De als Team NL verenigde langebaners (Bosker, Snellink, Talsma en Jansman) lieten zich in het begin goed zien, vooral Talsma en Bosker, mede ook omdat de grotere aanvallers van de blauwen (A-ware) met de sprinters van de groenen (Reggeborgh) vanuit achteren zaten te schaken met elkaar. Uiteindelijk kon alleen Bosker een rol spelen door 6e te worden (2e van de peloton ''sprint''). Hij had niettemin wel een grote rol door diverse keren gaten te dichten, maar dat deed hij eigenlijk vooral op aanvallers die weg waren gereden en waar hij zelf niet bijzat. Fysiek is ie héél goed dit jaar, maar tactisch schort er eigenlijk teveel aan om een rol van betekenis te kunnen spelen voor de winst in dit soort belangrijke wedstrijden.

De Haan Westerhof (de afgelopen twee jaar kampioen geworden met Ter Haar en Haasjes) kreeg ook dusdanig veel ruimte dat zij het koersverloop konden kleuren met vele aanvallen van Stoltenborg, Haasjes en Overvoorde die voortdurend door mannen als Bergsma, de mannen van Essent en Bosker teruggereden moesten worden. Hierdoor werd het schaakspel eigenlijk op meerdere lagen gespeeld, waarbij de mannen van Essent en DHW op een gegeven moment met beiden vier man vooraan kwamen in overtallen en met slechts één man van A-ware (Gelling) die op zijn beurt gedekt werd door één man van Reggeborgh (De Gier). Vooraan werd aldus vol doorgereden terwijl achterin A-ware en Reggeborgh elkaar zaten te kietelen. Den Hertog (gedekt door Ariëns en met Huizinga in zijn kielzog) had een gaatje gelaten en moest met zo'n 250m achterstand terug naar de kop van de wedstrijd zien te komen (mede dankzij een afgezakte Slendebroek lukte dat) en Bergsma liet met Hoolwerf in zijn kielzog wel 300m achterstand ontstaan voordat ook hij begon te gassen. Dat deed eigenlijk op meerdere fronten in de race de boel ontploffen, zodat de helft van het peloton al halverwege koers kon gaan douchen. Waaronder twee man van A-ware en twee van Reggeborgh.

Den Hertog en Bergsma, met hun groene schaduwen incluis, kwamen weer bij de groep, waarna na diverse aanvalletjes (waaronder een solopoging van Visser, die door zijn ploegleider niet werd beloond met een afzakkende ploeggenoot zodat Bosker dat gat uiteindelijk dichtreed) een groep van vier van de vier grote ploegen (Gelling voor A-ware; zijn schaduw De Gier van Reggeborgh; Harink van Essent en Stoltenborg van DHW) de zege kreeg van Anema. Ik spreek expres over het krijgen van de zege van Anema, want die liet Bergsma afzakken voordat de andere ploegen konden anticiperen hoe zij de wedstrijd naar hun hand konden zetten. Ondanks een ploegentijdrit van een kop-over-kop rijdende Bosker, Huizinga, Visser, Ter Haar, Haasjes, Crispijn Ariëns en Bart Hoolwerf (die had niet meer genoeg over om op kop te draaien omdat Bergsma eerst een gaatje met de achtervolgende groep liet ontstaan voordat hij zich definitief liet afzakken) kregen zij het gat op de kopgroep met de afgezakte Bergsma (solo op kop) niet dicht en groeide de voorsprong al helemaal snel toen Den Hertog de ruimte kreeg om voor Gelling te storen in de achtervolgende groep.

Nadat de kopgroep rond was zat de wedstrijd wel op slot (wederom dankzij een beulende Bergsma die enkele aanvallen in de kiem smoorde) en was niemand meer bij machte om nog iets te ondernemen om ook een rondje voorsprong te pakken. De pelotonsprint werd dan ook eenvoudig gewonnen door Visser (ontzettend sterk opnieuw, maar zijn ploeg weet daar niets mee te doen). In de finale van de kopgroep bleek Gelling al snel alles onder controle te hebben. Hield op kop het tempo hoog (in beginsel is hij ook de snelste van de vier) en reed een aanvalletje van Stoltenborg snel en eenvoudig terug. Gelling leek nog even verschalkt te worden door De Gier vlak voor het ingaan van de laatste bocht (die nog geen centimeter op kop had gereden de hele middag), maar Gelling bleek, tot gejuich van het publiek, op het laatste rechte eind veel sneller te zijn en pakte daarmee zijn eerste NK-titel. Op kunstijs wel te verstaan, want hij was al Nederlands kampioen geworden op de Weissensee en won ook al de 200km op het Zweedse natuurijs. Die jongen is net 25 en nu al zo'n compleet cv. Razendknap en ook razendsterk. Zeer verdiende zege in deze geladen enerverende wedstrijd, en dat was niet makkelijk met de lastig te counteren tactiek van Reggeborgh. Ik begrijp de keuze (het is misschien ook wel een harde berekening dat je anders als ploeg gewoon niet gaat winnen), maar zo'n anti-initiatief tactiek saboteert mijns inziens zo'n wedstrijd (en de kansen van mannen als Bergsma en Slendebroek) en het moge nog een wonder zijn dat het alsnog een hele aantrekkelijke wedstrijd werd.

Overigens kan dit weleens één van de mooiste marathonseizoenen ooit zijn. Wat een geweldige koersen hebben we al gezien. Even een top 5 van mijn kant:
1. Finale Vierdaagse in Hoorn (winnaar Wisse Slendebroek)
2. Cupwedstrijd Heerenveen (winnaar Sjoerd den Hertog)
3. Cupwedstrijd Den Haag (winnaar Jeroen Janissen)
4. NK Marathon (winnaar Daan Gelling)
5. 1e natuurijsmarathon Winterswijk (winnaar Crispijn Ariëns)

En dan noem ik niet eens de 1e cupwedstrijd die op hele mooie wijze door Den Hertog werd gewonnen. Of die vierdaagse wedstrijd waarin de ontsnapte Christian Haasjes net op de meet werd ingehaald door Jorian ten Cate.
Klik om te vergroten...
Zou jij, nu Hoolwerf geen aanwijsplek heeft gekregen, deze sterk maar niet zo slim rijdende Bosker ipv vd Bunt naast Bergsma zetten op de MS in Milaan?
 
Davosloval zei:
Zou jij, nu Hoolwerf geen aanwijsplek heeft gekregen, deze sterk maar niet zo slim rijdende Bosker ipv vd Bunt naast Bergsma zetten op de MS in Milaan?
Klik om te vergroten...
Discussie voor een ander topic, maar ik had daar - als ik Hoolwerf niet mee mocht nemen - Chris Huizinga neergezet. Die heeft wel het gogme om een MS te rijden en een team te vormen met Bergsma. Ik denk dat dat voor mij vooral de doorslag zou geven, want puur op vorm lijken Huizinga en Bosker elkaar weinig te ontlopen op dit moment. Ik heb sterk mijn twijfels of die mannen een grote rol kunnen spelen in dit huidige MS peloton. Zeker als de Olympische Mass Start - na pittige halve finales - net zo'n harde koers wordt als op de afgelopen vier World Cups.

Misschien heeft Van de Bunt een groot koersintelligentie (hebben we geen voorbeelden van) en een enorm interval vermogen (nog niet tot uiting gekomen in zijn tijdritten), maar ik heb 0 informatie waarop ik kan beoordelen dat hij een goede Mass Start rijder zou zijn. Simpelweg omdat Van de Bunt nooit een Mass Start bij de senioren heeft gereden en hij ook geen marathon heeft gereden op basis waarvan ik zijn kwaliteiten kan beoordelen in dit spel. Hoewel, hij reed vorig seizoen en het seizoen daarvoor wel een paar marathons in Thialf mee, maar daarin viel hij totaal niet op (en had hij natuurlijk niet de vorm die hij nu heeft).

De gok is nu vooral - op basis van één enorme vormpiek - dat Van de Bunt (''omdat het een skeeleraar is geweest'') tactisch slim is en het vermogen heeft om de vele harde intervals in de Mass Start te overleven en zelf ook aanvallend initiatief te nemen (waar Wereldrecordhouders als Jilek en Loubineaud het dit seizoen ontiegelijk zwaar hebben, die komen die races minder makkelijk door dan Bergsma.). Ik heb mijn twijfels.
 
Lorca zei:
Discussie voor een ander topic, maar ik had daar - als ik Hoolwerf niet mee mocht nemen - Chris Huizinga neergezet. Die heeft wel het gogme om een MS te rijden en een team te vormen met Bergsma. Ik denk dat dat voor mij vooral de doorslag zou geven, want puur op vorm lijken Huizinga en Bosker elkaar weinig te ontlopen op dit moment. Ik heb sterk mijn twijfels of die mannen een grote rol kunnen spelen in dit huidige MS peloton. Zeker als de Olympische Mass Start - na pittige halve finales - net zo'n harde koers wordt als op de afgelopen vier World Cups.

Misschien heeft Van de Bunt een groot koersintelligentie (hebben we geen voorbeelden van) en een enorm interval vermogen (nog niet tot uiting gekomen in zijn tijdritten), maar ik heb 0 informatie waarop ik kan beoordelen dat hij een goede Mass Start rijder zou zijn. Simpelweg omdat Van de Bunt nooit een Mass Start bij de senioren heeft gereden en hij ook geen marathon heeft gereden op basis waarvan ik zijn kwaliteiten kan beoordelen in dit spel. Hoewel, hij reed vorig seizoen en het seizoen daarvoor wel een paar marathons in Thialf mee, maar daarin viel hij totaal niet op (en had hij natuurlijk niet de vorm die hij nu heeft).

De gok is nu vooral - op basis van één enorme vormpiek - dat Van de Bunt (''omdat het een skeeleraar is geweest'') tactisch slim is en het vermogen heeft om de vele harde intervals in de Mass Start te overleven en zelf ook aanvallend initiatief te nemen (waar Wereldrecordhouders als Jilek en Loubineaud het dit seizoen ontiegelijk zwaar hebben, die komen die races minder makkelijk door dan Bergsma.). Ik heb mijn twijfels.
Klik om te vergroten...
Helder - dank.
 
Hoolwerf draagt op de Weissensee een speciaal pak, met een verwijzing naar het Ronald McDonald fonds, naar aanleiding van wat zijn vriend (en collegaschaatser) Rémon Vos en zijn vrouw hebben meegemaakt met hun dochtertje, dat helaas werd geboren met een afwijking die haar fataal werd.

Het pak wordt na de Weissensee geveild op marktplaats, voor het goede doel.
www.ad.nl

Bart Hoolwerf schaatst in een speciaal pak om een reden die je niemand toewenst: ‘Dit is zo heftig’

Hij werd tot zijn verbazing gepasseerd voor de Olympische Spelen. Maar volgende week staat Bart Hoolwerf (27) tóch op het ijs, op de Weissensee. In een speciaal pak, voor Veerle. Het meisje dat maar twintig dagen oud werd.
www.ad.nl www.ad.nl
 
Tussen diezelfde Harink en Gelling ging ook de strijd om het Natuurijs Grand Prix-klassement. Dit klassementje werd vandaag in Lulea op de Botnische Golf beslecht door Daan Gelling. Won dit seizoen geen natuurijswedstrijden, maar eindigde wel in drie wedstrijden binnen 0,1 sec van het goud (ongelooflijk zuur natuurlijk, maar het levert wel een klassement op). Diezelfde Gelling doet iets unieks. Dit seizoen won hij al de Vierdaagse (de Vier van Noord-Holland); werd hij Nederlands Kampioen Kunstijs; wint vandaag het natuurijsklassement en gaat volgend weekend óók nog eens de Marathoncup (het kunstijsklassement) mee naar huis nemen. Zijn voorsprong in dat klassement is zo groot dat hem de zege niet meer kan ontgaan. Een zeldzame prestatie.

Daarmee heeft hij inmiddels gewonnen:
een 200km (de zwaarste van dit decennium, vorig jaar in Zweden);
een NK op natuurijs;
een NK op kunstijs;
een Meerdaagse;
een Natuurijsklassement én
de Marathoncup.

Een compleet cv eigenlijk en dat al op z'n 24e. Nu nog zijn naam op het bord op de Weissensee (en daarvoor moet hij de Alternatieve Elfstedentocht winnen, die hij dit jaar op een paar millimeters verloor).

Bij de dames deed Esther Kiel deze week iets unieks door met overmacht haar 10e Grand Prix-wedstrijd te winnen (en vandaag het klassement te winnen). Op kunstijs werd ze door ploeggenote Lancee en concurrenten Talsma en Schilder voorbijgestreefd als snelste sprintster achter Groenewoud, maar ze heeft duidelijk een investering op duur gedaan en dat betaalde zich uit. Vandaag won haar ploeggenote Veerle van Koppen de laatste GP-wedstrijd. Bij de heren won Hylke de Boer (ploeggenoot Daan Gelling). Zijn eerste overwinning, al diende deze zich al aan na een paar sterke klasseringen de afgelopen weken. Hij klopte onder meer Casper de Gier in een sprint uit een kopgroep van 7 (met voornamelijk antisprinters).

Volgende week de seizoensfinale voor de marathonschaatsers op Kardinge. Alleen het klassement bij de dames is nog razendspannend tussen Kim Talsma en Maaike Verweij. Verweij wist Talsma vorige week te slopen, maar kon niet profiteren van haar beulswerk nadat ze in de strijd om de zege in aanraking kwam met een concurrent en onderuit ging (en slechts 1 schamel puntje verzamelde). Daardoor is deze strijd nog zeer spannend. Talsma heeft nog 2,2 punt voorsprong. Verweij moet winnen of minimaal tweede worden wil ze Talsma voorbij. Anders hangt het ervan af of Verweij zich in de punten rijdt en er minimaal 3 plaatsen verschil zit tussen haar en Talsma. Geen eenvoudige opgave tegen Talsma die sterk in de sprint is gebleken en in principe de hele race in de rug van Verweij kan blijven zitten.
 
Talsma heeft het klassement bij de dames veilig gesteld. Slim en zakelijk gereden door de hele wedstrijd achter Maaike Verweij te blijven zitten (en daar een paar keer het gevecht voor aan te gaan). Daarna geprofiteerd van de sprinttrein van PuurICT en met een tweede plek (t.o.v. de vierde plek van Verweij) het klassement veilig gesteld. Gioya Lancee won voor de derde keer op rij op kunstijs en bekroond een mooie laatste maand van dit schaatsseizoen.

Bij de heren ging de overwinning, in een door aanvallen van A-ware en in iets mindere mate DHW en Essent sterk uitgedund peloton (met een mannetje of 13 die samen naar de meet reden), naar klassementsleider Daan Gelling die daarmee de kroon op zijn unieke koningsseizoen zette (zie hierboven). Marathonschaatser van het jaar. Jorrit Bergsma reed in de laatste 10 rondjes een ontsnapte kopgroep met twee van Essent terug, trok daarna (met de stoppende Evert Hoolwerf als eeuwige schaduw in zijn) direct hard de sprint aan en toen de sprinters aangingen bleken de benen van Hoolwerf al vol en maakten Gelling en Luc Ter Haar (de klassementsleider van vorig seizoen) uit wie er met de zege vandoor ging. Mooie finale.

Met de stoppende Mats Stoltenborg en Evert Hoolwerf bij de heren en Kiel, Verweij en Snoek bij de dames verliest het marathonpeloton toch echt een paar sterke toppers die nog in de kracht van hun leven leken (bij tijd en wijlen). Heel jammer. Ik ben benieuwd of ze volgend seizoen opvolging krijgen. Met de regel dat de beste beloftenrijders moeten doorstromen naar de topdivisie krijgen we in ieder geval hopelijk weer wat grotere pelotons.
 
You must log in or register to reply here.
Back
Top